Maritta Versnel

Documentaire: “Leef je droom”, over 5000 straatkinderen in Bandung (Indonesië)

Niemand zal kunnen tegenspreken dat kinderen de toekomst zijn. Maar wat als die kinderen opgroeien op straat, in complete armoede. Wat voor toekomst hebben deze kinderen? De stad Bandung in Indonesië alleen al telt 5000 straatkinderen. Dat zijn kinderen die opgroeien met het idee dat je moet bedelen, schoenen poetsen en vechten om te overleven. En niet perse omdat ze dak- of ouderloos zijn.

Theater voor straatkinderen
De Rotterdamse filmmaakster Maritta Versnel maakte een documentaire ‘Wujudkan Mimpimu’ (Leef je droom) over het leven van deze kinderen. En vooral over hoe deze kinderen toch een toekomst geboden kan worden. Bijvoorbeeld door middel van theater. Versnel werd door Ubuntu Theatre Organisation benaderd om zo’n theaterproject vast te leggen. Ze legt uit “Het moest niet een film worden waarin de kinderen als zielige kindertjes worden neergezet. Zelf wilde ik ook niet een film maken waarin Ubuntu als heilige goeddoener wordt neergezet of als organisatie die ‘leuk’ projecten doet met kinderen in het buitenland. Ik heb getracht het proces te laten zien zoals het is. Dat het is heel intensief is, voor zowel Ubuntu als voor de deelnemers, dat het mooi is en dat het daadwerkelijk wat doet met de kinderen. ” Volgens is ons dit gelukt. Het resultaat is mooi en krachtig. Wij waren vooral geïnteresseerd hoe deze productie tot stand is gekomen. En hoe het is om aan de andere kant van de wereld te draaien. De 32-jarige documentairemaakster vertelt:

“De documentaire ‘Wujudkan Mimpimu’ (Leef je droom) gaat over Ubuntu Theatre Organisation, een stichting die zich wereldwijd inzet voor straatkinderen. Door middel van theater willen zij straatkinderen empoweren en hen laten stralen in hun eigen productie. Voor de documentaire heb ik de directeur van Ubuntu, Renske Hofman, gevolgd tijdens hun project in Bandung, Indonesië. Zij is tevens theatermaker. Daarnaast heb ik ook drie meisjes gevolgd die meededen aan het project: Cici, Mega en Alin. Meisjes met wel een dak boven hun hoofd, maar die iedere dag door hun ouders de straat op worden gestuurd om geld te verdienen.De film volgt Renske, Cici, Mega en Alin in hun proces naar de premiere van de theatershow.

Financiering
Om het project te financieren heb ik iemand in de arm genomen om mij te helpen met de subsidie-aanvragen. Uiteindelijk heb ik het vertrouwen en de steun gekregen van het SNS Reaalfonds en de Dienst Kunst en Cultuur Rotterdam. De laatste stemde vooral toe omdat ik er een interactief tintje met jongeren in Rotterdam aan wilde geven. Ik ben een commitment aangegaan met DNAMC, een Rotterdams jongerenplatform. Hier plaatste ik videoblogs over het project, waarop jongeren uit Rotterdam weer reageerden. Zij konden vragen stellen aan de meiden in Indonesie en via het vlog gaven de meiden antwoorden op de vragen van de Rotterdamse jongeren.


Financiering voor het filmproject kreeg Maritta o.a. door te vloggen.

Lokaal Netwerk
In Bandung had onze projectleider al een flink netwerk. Ubuntu streeft ernaar om de projecten in het buitenland zoveel mogelijk door lokale organisaties te laten uitvoeren, we hebben samengewerkt met Mainteater, een theatergroep en Yayasan Bahtera, een stichting die zich verantwoordelijk voelt voor de straatkinderen in Bandung, hen kent en hen begeleid en helpt op verschillende manieren.Verder waren er veel mensen enthousiast in Bandung om te helpen: fotografen, ontwerpers, filmmakers, overheid. We kregen van alle kanten hulp aangeboden.


Voorbereiding
Ik heb van te voren een aantal maanden een cursus Bahasa Indonesia gevolgd. En voordat ik in Indonesie echt kon gaan draaien heb ik heel erg mijn best moeten doen om het vertrouwen te winnen van de mensen in Bandung. Ik heb veel huisbezoeken afgelegd met de hulpverleners van Bahtera, thee drinken, kletsen, eten, hen mij laten leren kennen. Overigens ook van Bahtera zelf moest ik het vertrouwen winnen, het was best een pittige klus om van iedereen groen licht te krijgen en uiteindelijk vrij mijn gang te kunnen gaan. Ik ben in totaal 4,5 maand in Indonesie geweest en ben nog een volle maand bezig geweest met de montage, nabewerking en vertaling in Nederland.

Resultaat
Ubuntu heeft zich in 4 wijken in Bandung ingezet. In alle wijken zijn de creatieve lessen doorgegaan, één keer per week krijgen de kids door medewerkers van Mainteater en/of Yayasan Bahtera zangles, knutselles of muziekles. Ubuntu gaat in september terug naar Bandung om te kijken hoe het gaat en misschien nieuwe projecten op te zetten. De band Satpaz die alle muziek voor het theaterstuk heeft verzorgd is met de componist van Mainteater bezig met een album.
Wat betreft de film. Ik heb hem net online gezet en ga nu kijken waar ik de film elders kan vertonen: op websites, festivals of evenementen.

Het was zo’n bijzondere ervaring om dit te doen. Samen te werken met alle mensen daar, kennis te mogen maken met de mensen daar, met de kinderen, hun ouders. Ik heb zoveel geleerd, zowel op technisch als sociaal vlak. Ik hoop nog heel veel van dit soort projecten gaan doen. En verder: support Ubuntu Theatre Organisation! Deze stichting doet echt iets heel bijzonders!

Meer?
Maritta Versnel: website, twitter, linkedIn
Ubuntu Theatre Organisation: website, twitter

Txt: tasso

Comments
One Response to “Maritta Versnel”
Trackbacks
Check out what others are saying...
  1. […] Jason MeijerNarcozeVincent GootzenJoseph LoughboroughMaritta VersnelReviews4 Android vakantie foto appsEIGHT magazineKolder in je kopNRC in […]



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

  • 7 angle shot

  • Speciale aanbieding

%d bloggers like this: